Waarom praten alleen niet genoeg is

Over het bewuste en onbewuste brein - en waarom jij niet gek bent dat het niet lukt om "gewoon" anders te denken

Je weet het allang. Je weet dat je harder werkt dan goed voor je is. Je weet dat je grenzen mag stellen, dat je "nee" mag zeggen, dat je niet alles zelf hoeft op te lossen. En toch doe je het niet. Je blijft dragen, geven, doorgaan - alsof weten alleen niet genoeg is om iets te veranderen.

En dat is het ook niet.

Waarom inzicht alleen zo vaak niet werkt

Er is een goede reden waarom begrijpen wat je doet, niet vanzelf verandert wat je voelt of doet. Ons bewuste brein - het deel waarmee je nadenkt, plant en beslissingen neemt - is namelijk maar een klein deel van wie je bent. Onderzoek laat zien dat slechts zo'n 5% van onze keuzes vanuit dit bewuste deel wordt gemaakt. De overige 95% komt uit het onbewuste.

Dat onbewuste is het deel van je dat allang weet hoe het moet reageren, nog voordat je er bewust over nadenkt. Het is het deel dat spanning opbouwt zodra iemand net iets scherper klinkt, ook al is er verder niets aan de hand. Het is het deel dat je laat doorgaan, terwijl je lijf allang om rust vraagt. Niet omdat je zwak bent of iets niet snapt, maar omdat dit deel van je ooit heeft geleerd dat dit de veiligste manier was om te reageren. Vaak al heel vroeg in je leven. Soms al voordat je het je bewust kon herinneren.

Waarom praten dan niet voldoende is

Je kunt uren praten over waarom je doet wat je doet. Je kunt het helemaal doorgronden, elk patroon kunnen benoemen en precies weten waar het vandaan komt. En toch blijft je lijf hetzelfde patroon herhalen, alsof al dat begrijpen er niet toe doet.

Dat is niet omdat er iets mis is met jou. Dat komt omdat inzicht zich in je hoofd afspeelt, terwijl het patroon zelf dieper zit - in je lijf, in je zenuwstelsel, in lagen die niet met woorden alleen te bereiken zijn.

Het lijf onthoudt wat de geest wil vergeten

Wat we niet hebben mogen voelen, wat we hebben moeten wegstoppen om door te kunnen gaan, verdwijnt niet zomaar. Het blijft ergens liggen, als restspanning in ons lijf. Je kunt het vergelijken met een bal die je onder water probeert te duwen: hoe langer je hem tegenhoudt, hoe meer kracht het kost, tot hij vanzelf weer omhoog schiet.

Die restspanning kost energie. Elke dag opnieuw, ook al heb je geen idee waar die vermoeidheid precies vandaan komt.

Hoe je wél bij dat andere deel komt

Dit is precies waarom ik in mijn werk niet alleen praat. Praten heeft zeker waarde - het geeft inzicht en woorden aan wat er speelt - maar het is niet het enige dat nodig is om echt iets te laten veranderen.

Met NEI werk ik direct met het onbewuste, voorbij het denken, naar de laag waar het patroon daadwerkelijk zit. Met EFT, ook wel tapping genoemd, help ik je lichaam de spanning die het al zo lang vasthoudt eindelijk te laten gaan. En met opstellingen wordt vaak in één keer zichtbaar wat er onder de oppervlakte speelt - soms een patroon dat al generaties meegaat binnen een familie, zonder dat je dat eerder had kunnen zien.

Dit werk is niet bedoeld om iets aan jou te repareren. Er is niets mis met jou. Het is bedoeld om ruimte te maken voor wat allang gezien wil worden.

Je hoeft het niet alleen met je hoofd op te lossen

Je bent niet degene die het niet snapt. Je bent niet degene die harder haar best moet doen om te veranderen. Je hoeft alleen die andere 95% een kans te geven - om te voelen in plaats van alleen te begrijpen, om los te laten in plaats van vast te houden.

Van je hoofd, naar je hart en je lijf. Dat is waar de verandering echt begint.

Welkom bij PUUR.